Szamanka w Japonii

Brak internetu

2012-02-17T12:12:00.001+09:00

Niestety załatwienie czegokolwiek w Japonii wiąże się długim oczekiwaniem i jest to przyczyna, dla której wciąż nie mam internetu w mieszkaniu. Dobra wiadomość jest taka, że założą mi go w niedzielę rano. Wprawdzie będę wtedy w podróż służbowej w USA, ale znalazła się dobra dusza, która przyjmie panów od internetu zamiast mnie.

Ze złych wieści dodam jeszcze, że się przeziębiłam, ale nie jest źle, bo widać poprawę. Bardziej boli mnie to, że w Japonii nie ma czegoś takiego jak L4, albo przynajmniej nie u mnie w firmie, i trzeba brać zwyczajny urlop. Mi takowy jeszcze nie przysługuje...

Zmieniając temat, przeprosiłam się z aplikacją na iphona do blogowania, więc jest szansa, że będę pisała częściej!

Dolecialam!

2012-01-16T16:43:00.002+09:00

Lot był całkiem przyjemny. Samolot Warszawa-Frankfurt bez problemu nadrobił swoje półgodzinne opóźnienie w czasie lotu, więc spokojnie zdążyłam na lot do Nagoyi. Drugi samolot był bardzo duży i prawie dwupiętrowy – na dole były toalety. Pół samolotu było puste co dawało możliwość niektórym pasażerom spanie na 2, 3 lub 4 fotelach, na co ja również się załapałam. Na temat jedzenia nie mam zbyt wiele do powiedzenia, gdyż nie pozostał mi wybór - dostałam ostrogonow z gotowanym groszkiem, marchewką i ryżem na sypko.

Moja podróż nie kończyła się w Nagoyi, po przejściu odprawy paszportowej czekałam mnie jeszcze prawie 3-godzinna podróż z wieloma przesiadkami (lotnisko-Nagoya-Gifu-Ogaki-Maibara-Nagahama) aż do Nagahamy. Tam na stacje wyjechała po mnie Hiromi, koleżanka z pracy.

Z pracy miałyśmy jechać od razu załatwiać najpierw kartę obcokrajowca a potem inne niezbędne rzeczy, ale w między czasie inny pracownik firmy zabrał służbowy samochód (z moją walizką w środku) i pojechał załatwiać jakieś tam sprawy. W związku z powyższym odwróciłyśmy kolejność załatwiania spraw, najpierw sklep z urządzeniami elektrycznymi, a potem dokumenty i cała reszta, która jest do zrobienia w innym mieście.

Pojechałyśmy samochodem Hiromi do K’s i od razu kupiłam wszystko co jest mi potrzebne teraz: lodówkę, pralkę, prostownicę do włosów, palnik i modem. Przy tym ostatnim pojawił się pierwszy problem, do założenia Internetu musisz mieć koniecznie numer telefonu. Jako, że takiego chwilowo jeszcze nie posiadam, Internet musi niestety zaczekać. Całą resztę panowie przyjdą i zainstalują w niedziele rano.

Kolejnym przystankiem był sklep z pieczątkami. W Japonii zamiast podpisu wszystko załatwia się stawiając swoją osobistą pieczątkę, więc mi także jest taka potrzebna, chociażby do otworzenia konta w banku. Będę miała jeszcze drugą, służbową.

W między czasie zwolnił się samochód firmowy, więc wróciłyśmy jak najszybciej do firmy i po zapakowaniu moich rzeczy (10 pudeł i materac) pojechałyśmy do miasta obok, Hikone, gdzie będę mieszkać. W urzędzie miasta prawie w ostatniej chwili udało mi się zarejestrować, ale na kartę obcokrajowca muszę poczekać 2 tygodnie. W zamian dostałam papier poświadczający, że na taką kartę czekam.

Następnym przystankiem był moje mieszkanie. Mieści się ono na 9 piętrze w bloku zaraz przy głównej drodze w samym centrum miasta. Jest to pokój z kuchnią (oddzielna drzwiami suwanymi na całą szerokość pokoju) oraz łazienką, toaletą i przedpokojem - w sumie 29m². Problemem jak na razie jest tylko niezbyt przyjemny zapach z łazienki i toalety. Myślałam, że to z powodu nieużywania woda śmierdzi, ale niestety zapach się utrzymuje. Ktoś ma jakiś pomysł?

Po wniesieniu rzeczy do mieszkania i krótkiej pogawędce z panem od gazu pojechałyśmy do Nitoru, sklepu z artykułami do mieszkania. Stamtąd priorytetem była ciepła kołdra i gruby koc, ale oczywiście na tym się nie skończyło. Spełniło się moje marzenie – kupiłam kotatsu (stolik, który od spodu na grzejnik, a między blatem a grzejnikiem pled, pod który wchodzisz i się grzejesz. Rewelacja! Zamówiłam także łóżko, które przyjedzenie niestety dopiero w niedziele za tydzień (na razie śpię na cienkim materacu, który mam z poprzedniej wizyty, nie jest zimno, ale jest twardo). Na koniec zostało pled i dywan pod kotatsu (w sklepie, gdzie kupiłam kotatsu te ładne były już wyprzedane) i komóra. Z telefonem niestety okazał się problem – do podpisania umowy potrzebna jest karta obcokrajowca (mój papier, który otrzymałam w zamian się nie nadaje, bo nie ma w nim wpisanego adresu, ale jutro pójdę do urzędu by mi wymienili) i konto w banku, a konta mieć nie mogę, bo nie mam pieczątki jeszcze.

Tak więc końcem końców siedzę w pokoju be telefonu i Internetu i myślę, że to cud, ze mi się udało wynająć mieszkanie! Jest już prawie 7 rana (zaczęłam pisać o 5) i oczywiście nie mogę spać, więc piszę. Po śniadaniu pojadę kupić rower i poszukać jakiegoś wi-fi. Powinni mieć w Starbucksie, ale nie wiem jak tam samej trafić. Z nikim ze znajomych się jeszcze nie widziałam, bo nawet nie mam się jak z nimi skontaktować.

Powroty i wyjazdy

2011-11-24T03:57:00.001+09:00

Od mojego powrotu do Polski minęły już ponad 3 miesiące. Według pierwotnego planu, o którym tutaj nie pisałam, pod koniec października miałam być z powrotem w Japonii. W jaki sposób? Firma, w której odbywałam praktykę zaoferowała mi stanowisko pracy, więc, jak tylko sprawy wizowe zostaną załatwione, miałam jechać. Sytuacja oczywiście się skomplikowała, bo w Biurze ds imigracji w Osace odmówiono "certificate of eligibility", dokumentu, który jest niezbędny by później we własnym kraju otrzymać wizę. Na szczęście mój kochany i nieugięty szef walczył o mnie dalej, wynajął prawnika, który zajmuje się pisaniem i składaniem takich wniosków co, po długich dniach wypełnionych czekaniem na decyzję, zaowocowało sukcesem - dostałam niezbędne dokumenty! Teraz czekają one, aż złożę je wraz z paszportem w Ambasadzie Japonii. Jak będzie bliżej wyjazdu, to napiszę więcej szczegółów dotyczących mojego wyjazdu.

Co w takim razie porabiałam przez te 3 miesiące? Na początku września, w przerwie pomiędzy turne po Europie a praktykami we Wrocławiu odwiedził mnie Seiji. W ostatnim tygodniu września na letnie wakacje wpadli Peter i Tomi. Mieliśmy kupę zabawy zwiedzając Warszawę i Kraków. Później kolejna wizyta Seiji'ego i tak jakoś ten czas spłynął. Za niecałe 2 tygodnie jest za to JLPT, czyli certyfikat z języka japońskiego. Wszystkim zadającym życzę powodzenia i proszę też o trzymanie kciuków za mnie!

Silownia

2011-07-28T13:30:00.005+09:00

Od maja regularnie uczeszczam na miejscowa silownie (jest jedna na cale miasto, ale za to duza i nowoczesna). Majac wczesniejsze doswiadczenia z kilkoma polskimi silowniami zdziwilo mnie to, co zostalam w japonskiej.

Zaczynajac od samego poczatku, czyli od zapisania sie. Przystapienie w Japonii do jakigokolwiek osrodka sportowego nie jest tanie, gdyz wymagane jest wpisowe. Cena wacha sie od 8 tys. jenow az do 10 tys. jenow. Tutaj na szczescie z pomoca przyszla mi kolezanka z pracy, ktora jako czloniki mogla mnie polecic i oplata zostala zredukowana do okolo 5 tysiecy. Nastepnymi kosztami byl abonament w wysokosci ok. 6 tysiecy (znizka studencka) oraz bilet wstepu (tak, sam karnet nie wystarczy!) 210 jenow przy kazdym wejsciu lub 2100 za karte wolnego wstepu na miesiac.

Po przystapieniu zostalam dokladnie zmierzono mnie, zwazono, obliczono specjalnym urzadzeniem mase tluszczu i mase miesni w ciele, ulozono mi plan kaloryczny posilkow i zestaw cwiczen (z ktorych i tak nie korzystam ;)). Dostalam takze aktowke ze wszystkimi informacjami oraz z tabelka, w ktora przed i po treningu mam wpisywac zmierzone cisnienie i wage (czego oczywiscie nie robie ;)).

Nastepnie oprowadzono mnie po obiekcie. Sala do cwiczen wyglada mniej wiecej tak samo jak u nas, z wyjatkiem maszyny, na ktorej sie siedzi jak w siodle i cwiczy miesnie ud (w zamian za maszyne przypominajaca fotel ginekologiczny cwiczaca przywodziciele i odwodziciele). Na sali organizowane sa kilka razy dziennie mini treningi, np. trening brzucha. To wszystko wraz z przysznicami znaujde sie na pierwszym pietrze. Tutaj chce sie jednak zatrzymac na chwile i wspomniec o samej szatni.

Po wejsciu do szatni mamy szafke na buty (nic odkrywczego, jesli chodzi o Japonie). Dalej juz tylko na bosaka do szafek na kluczyk. W szatni mamy takze umywalki (a tam darmowe kosmetyki: plyn do demakijazu, tonik, mleczko oraz waciki, paleczki do uszu i zdezynfekowane grzebienie), maszyne do wyciskania mokrych ubran (gdyz w kompleksie znajduje sie takze basen), jednorazowe torby foliowe na mokre/brudne ubrania oraz oczywiscie prysznice. Kabin prysznicowe sa zamykane i daja wiecej intymnosci niz te u nas, o dziwo. Bardzo mnie jednak dziwil fakt, ze w kraju, w ktorym nagosc nie jest tematem tabu, a ojciec z corka moga sie kapac w jednej wannie nawet corka juz dawno ma za soba skonczony wiek pokwitania, kobiety na silowni po wyjsciu spod przysznica okrywaja sie szczelnie, od stop do glow, wielgasnym recznikiem, a potem czynia jakies wygibasy by ubraz sie tak, by chociaz kawalek ciala nie ukazal sie oczom obecnych w przebieralni innym kobietom. Nie zdziwilo by mnie to w Polsce, ani w zadnym innym europejskim kraju, ale mowa o Japonii, gdzie tradycja sa gorace zrodla (onsen), w ktorych w jednej sali myja sie i kapia (a nawet myja sobie nawzajem plecy!!) obcy ludzie i to calkiem nadzy bez krztyny zarzenowania czy wstydu. Zaciekawiona tym faktem zapytalam kolezanki, co jest podstawa takiego zachowania, bo przeciez nie wstyd. Odpowiedz otrzymalam w iscie japonskim stylu: bo to jest silownia, a nie onsen!

Zostawmy jednak ten temat i wrocimy do samej silowni, a dokladnie na jej parter. Mamy tam toalety, recepcje i sale fitness. Ja, oczywiscie zamiast cwiczyc, chodze na rozne zajecia. W poniedzialki na street dance z bardzo smiesznym instruktorem (nie tyle nawet smiesznym co kawaii), w srody na hip-hop, ktory mi bardziej niewychodzi niz wychodzi, a w piatki na step. Do tego czasami zajecia w sobote (baleton – cwiczenia baletowe w rytm muzyki z areobiku, czyli masakra – lub matrial arts, sztuki walki khe khe). I wszystko by bylo fajnie i pieknie, gdybym we wtorek nie poszla na zumbe. To, co sie dzialo na zajeciach przeszlo moje najsmielsze oczekiwania i zburzylo resztki stereotypow dotyczacych Japonczykow. Nigdy nie bylam na zajeciach z Zumby, ale wyobrazalam sobie je jako areaobik taneczny do muzyki latino. Na sali fitness zastalam przede wszystkim tlum ludzi (nie tylko kobiety) w roznym wieku i w roznych strojach (jedna z Japonek, lat na oko 30+, miala kapelusz, kamizelke, spodniczke mini i biale rekawiczki...). Zajecia prowadzila nijaka Kyathy, z twarzy Japonka, z ubioru i zachowania juz nie. Zumba przypominala mieszanke ukladow, ktore tanczy sie w Polsce na imprezach salsowych (proste ruchy w sekwencjach, ktore wszyscy powtarzaja po prowadzacym) oraz polskiego wesela (tanczenie pod reke w parach!?). Jednak to co mnie zdziwilo to fakt, jak wspaniale Japonczycy sie bawili. Nie jest tajemnica, ze Japonczykom po wypiciu puszczaja hamulce i inne spoleczno-socjalne petna. Tam, na tej sali nie bylo jednak ani alkoholu ani zadnego innego „dopalacza” poza muzyka, a wszyscy nie tylko z usmiechem, ale i spiewem i krzykiem („wooohoooo”, „yaaaahoooo” itd.) wysmienicie sie bawili! Po zadnych innych zajeciach nie czulam sie tak zadowolona i szczesliwa jak po tej zumbie.

Szczerze mowiac do tej pory nie moge uwierzyc co widzialam i co robilam. Czulam sie, jak wsrod normalnych, potrafiacych sie bawic ludzi! Byc moze to wlasnie jest prawdziwe oblicze Japonczykow, tylko potrzebny jest wodzirej, ktos, kto porwie za soba tlum zmeczonych praca i zyciem salariimanow i gospodyn domowych.

Dlugi weekend

2011-07-19T15:47:00.008+09:00

Wczoraj zakonczyl sie dlugi weekend (3 dni wolnego z okaji poniedzialkowego dnia morza). Wiele sie dzialo przez ten czas i z czystym sumieniem moge przyznac, ze bawilam sie wysmienicie.

Piatek

Takahiro zabral mnie na zebranie AIESECu. Po zebraniu wybralismy sie do Izakayi (restauracji, do ktorej idzie sie z kumplami by zjesc i sie napic). Poszlismy do miejsca, gdzie juz wczesniej bylam ze znajomymi z pracy, i ktore specjalizuje sie w daniach okonomiyaki (cos ala nasze omlety). Zamowilismy rozne rodzaje okonomiyaki (miks z miesem i owocami morza, z wieprzowina, ze szczypiorkiem i wolowiona – moj ulubiony i z serem), ktore nastepnie sami sobie usamzylismy na specjalnym stole z blatem.

Na koniec byly jeszcze hot cakes (amerykanskie grube nalesniki) do wyboru w 3 smakach: zwykle, z bita smietana i cynamonem lub z bita smietana i slodka fasola azuki. Oczywiscie nalesniki rowniez do samodzielnego usmazenia.

Sobota

W sobote wybralismy sie tlumnie do Kyoto na fesitwal Gion. Czesc dziewczyn, w tym ja, zalozyla yukaty (letnia wersja kimona). Bylo naprawde bardzo, bardzo, bardzo duzo ludzi. Nie wzielam ze soba aparatu, ale postaram sie poszukac jakis zdjec w sieci. Kazdemu japonskiemu festiwalowi towarzysza stoiska z jedzeniem zwane yatai. W Kyoto tradycyjnie krolowaly stoiska sprzedajace kruszony lod z syropem owocowym zwany, owoce/warzywa na patyku, yakisoba (smazony makaron), karaage (kawalki kurczaka w ciescie smazone na glebokim tluszczu) i inne. Bawilismy sie swietnie, choc bylo troche goraco. Tradycyjnie zrobilismy purikure (zdjecia zrobione w automacie), ktora jest do obejrzenia na fejsbuku.

Niedziela

Pierwotnym planem na niedziele miala byc wycieczka do Fujikyu, olbrzymiego parku rozrywki u stop gory Fuji. Plany z wielu powodow ulegly zmianie i wraz z Yukawa i Hiromi wyruszylismy rano w przeciwnym kierunku, do Osaki. Po podrozy pelnej spiewow i wyglupow dotarlismy do Universal Studios Japan. Na miejscu okazalo sie, ze jest: a) bardzo, bardzo goraco, b) bardzo, bardzo tloczno, c) do kazdej atrakcji trzeba czekac bardzo, bardzo dlugo. W zwiazku z tym udalo nam sie 2 razy przejechac na roller coasterze (czas oczekiwania okolo 40 min), zobaczyc atrakcje ze spidermanem (czas czekania powyzej 60 min) i back to the future (50 min). Zjedlismy takze prawdziwie „amerykanski” obiad, szkoda tylko, ze do mojej wersji kurczaka z pieczywem jedna z bulek byla o smaku zielonej herbaty. ;)

Zmeczeni, spoceni i brudni, po wyjsciu z USJ udalismy sie do centrum Osaki (na ulice Nowy Swiat) na kolacje. Yukawa zabral nas do knajpy, ktora slynnie z osaczanskiej specjalnosci, kushikatsuya. Kushikatsu to wieprzowina w panierce (katsu) nadziana na patyk (kushi). Takie mieso macza sie w sosie (umoczyc mozna tylko raz, przed wlozeniem do buzi, poniewaz sos nie jest zbyt czesto wymieniany) i zjada. Oprocz miesa serwuja roznego rodzaju ryby i warzywa, wszystko w panierce i smazone na glebokim tluszczu. Tego wieczora zjadlam: wieprzowine, pomidory 2x, dynie, ziemniaka, slodkiego ziemniaka, konnyaku (zwane jezykiem diabla), cebule, dymke i jeszcze cos o czym teraz nie pamietam. Tak sie wszyscy obiadlismy, ze zamiast wyjsc. wytoczylismy sie z knajpy. Do Nagahamy wrocilismy mocno po polnocy.

Poniedzialek

W dzien morza bylo wolne od pracy, wiec zorganizowalismy sobie wieczor polski – zrobilismy z Grzesiem placki ziemniaczane dla naszych japonskich znajomych. Wyszly, o dziwo, smaczne (na pewno lepsze od tych, ktore robilam w Polsce) i co jeszcze dziwniejsze, smakowaly Japonczykom! Do tego podalismy zurek w postaci goracych kubkow, kapuste kiszona (w prawdzie niemiecka, ale smak podobny) i slodycze: budyn, torcik wedlowski, michaszki w wersji w bialej czekoladzie i wafelki o smaku orzechowym.

Nastepny weekend, chociaz niestety bardzo krotki, zapowiada sie rowniez udanie. Zaczyna sie ciag imprez pozegnalnych - kazdy robi oddzielna: mlodzi pracownicy z biura, pracownicy z biura bez szefa, pracownicy z biura z szefem i AIESECowcy.

Prezenty z okazji polowy lata

2011-07-13T16:46:00.004+09:00

Obon, japonskie swieto zmarlych, zbliza sie wielkimi krokami. W zaleznosci od regionu swieto obchodzi sie w polowie lipca lub w polowie sierpnia. Zamiast zajmowac sie samym swietem, chcialabym jednak napisac o tym, co sie dzieje na okolo swieta, czyli o prezentach お中元 (ochūgen). Nie chodzi mi tutaj o takie prezenty, jakie znamy z naszego Bozego Narodzenia, a prezenty, ktore otrzymuja firmy (lub dalecy krewni itd.) od siebie na wzajem w ramach podziekowan za wspolprace i dobre stosunki. W mojej firmie stoi juz z 8 wielkich paczek, ktore bezposrednio przed swietem zmarlych zostana rozdane pracownikom droga losowania. Nie mam pojecia, czy taka sama sytuacja jest w innych firmach, ale sprobuje w temacie troche poweszyc.

Niezwykle jest takze to, ze moja firma sama nie wysyla zadnych prezentow z powodu upodoban szefa.
Przejdzmy teraz do czegos bardziej interesujacego. Co mozna znalesc w srodku takiej paczki? Przewaznie alkohol, kawe i herbate. Rzadkoscia sa slodycze (udalo nam sie z kolezankami zlokalizowac tylko jedna paczke ze slodkosciami, ktora otworzywszy natychmiast spalaszowalysmy ;)) czy owoce. Dostalismy takze, ku mojemu wielkiem zdziwieniu, reczniczki (od firmy, u ktorej zawsze zamawiamy taksowki) i wachlarze papierowe.

Kto wylosuje paczki - tego sie nie dowiem, bo mnie juz wtedy w firmie nie bedzie. Ale dodawszy do tego paczke winogron (ktora otrzyma kazdy pracownik) pare osob wroci do domu na swieta zadowolony.

Kolejki

2011-07-11T15:23:00.006+09:00

Japonczycy uwielbiaja stac w kolejkach (no, moze nie tak jak Polacy!), ktore sa zauwazalne niemalze wszedzie. Roznica w porownaniu z Polska polega jednak na tym, ze nikt sie nie wpycha ani nie krzyczy, tylko wszyscy stoja grzecznie jak Pan Bog przykazal. Jednak o ile kolejki np. wsiadajacych do pociagu to normalna sprawa, ale kolejka do restuaracji czy kawiarni?

Pomysl na notke wpadl mi do glowy wczoraj, jak porobowalismy w niedziele wieczorem znalezc miejsce, gdzie da sie cos zjesc bez czekania 40 min na miejsce. Pierwsza nieudana probe zaliczylismy w restauracji brazylijskiej, ktora okazala sie byc z tajemniczych powodow zamknieta. Szczesliwie ja i Garrity mielismy rowery, wiec wraz z dwojka naszych gosci z miasta obok (moj TN i OGX z komitetu w Shiga. tj. Peter i Sakko) zaladowalismy sie w iscie japonski sposob (jedno pedaluje, a drugie siedzi na bagazniku) i ruszylismy do odleglegej o 15 minut jazdy knajpki specjalizujacej sie w okonomiyaki. Tutaj chce zaznaczyc, ze jazda w 2 osoby na rowerze jest w Japonii nielegalna i mozna nawet dostac mandat (ale oczywiscie i tak wszyscy tak robia i na ogol konczy sie na pouczeniu; musze sie przyznac, ze juz mi sie raz dostalo jak nas policja zajechala od tylu i przez megafon wykrzyczala "Prosze zsiazc z roweru! Prosze zsiasc z roweru!).

Wrocmy jednak do restaruacji i okonomiyaki. Okonomiyaki to rodzaj placka-omletu, ktory smazy sie samemu na stole ze specjalnie przygotowanym blatem (kelner przynosi jedynie surowy placek, smazy sie i doprawia samemu wedle uznania). Taki placek moze sie skladac z czego dusza zapragnie: makaronu, jajek, ziemniakow, cebuli, owocow morza, warzyw, szynki itd. Do tego na wierzch keczap i/lub majonez (srsly!? fuj!). Otoz, restuaracja o nazwie おかあちゃん Okaachan - Mamusia, okazala sie miec kolejke na 40 minut czekania. Glodni i niezrazeni niepowodzeniami postanowilismy udac sie do kolejnej, oddalonej o 10 minut jazdy rowerem, resutaracji. Miala to byc wloska restauracja rodzinna (jap. family restaurant) o nazwie Saizerya. Tym razem udalo nam sie zakonczyc podroz sukcesem - czekalismy tylko okolo 10 minut!

Na koniec chce jeszcze wspomniec o dwoch kulinarnych wynalazkach. Pierwszy to drinking bar (nie wiem, moze w Polsce tez juz jest cos takiego) - placisz 200 lub 300 jenow i pijesz co chcesz i ile chcesz (oczywiscie z wylaczeniem alkoholi). Drugim jest potrawa zwana doria, ktora Japonczycy blednie uwazaja za potrawe wloska. Danie pochodzi z Yokohamy, ale zostalo wymyslone przez wloskiego kucharza. W sklad podstawowej wersji wchodza: ryz, mielone mieso, ser zolty i ponoc jakis magiczny bialy sos, ktorego skladu nie znam. Potrawa wyglada tak:

Powyzsza doria jest wersja podstwowa, czyli meat doria, jednak oczywiscie istnieje wiele innych rodzaji, jak z owocami morza, warzywami itd.

Pora deszczowa

2011-07-08T14:01:00.002+09:00

Dzis w telewizji podano, ze pora deszczowa dobiegla konca. Oznacza to, ze zamiast goraco i parno bedzie goraco i nieparno.
Ogolnie pora deszczowa nie byla az taka straszna jak sie obawialam. Wprawdzie prawie codziennie niebo bylo pokryte chmurami, ale az tak nie padalo (co jest tendencja ostatnich paru lat). Obecnie temperatura w prefekturze Shiga siega do 34C w dzien (gdy wychodze o 8 rano do pracy jest juz bardzo goraco, ok. 25C), w nocy spada do maksymalnie 23C. Na szczescie slonce szybko zachodzi (okolo godziny 20), wiec powietrze szybko sie schladza.

W Japonii latem bardzo latwo jest sie opalic (a raczej poparzyc), wiec stosowanie kremow z filtrem (25+ PA** i wyzej) jest niemal obowiazkiem. Japonki, ktore maja niebywalego chopla na punkcie koloru wlasnej skory, oprocz kremow, stosuja takze specjalne ubrania z filtrem UV, parasolki, rekawiczki itd. Dlatego tez raczej nie ujzy sie Japonki w samych szortach i podkoszulku lub w sukience na ramiaczkach. Inna sprawa, ze opalaja sie naprawde bardzo szybko i to na dosc nieladny, brazowo-brudny kolor. Wymarzony, bialy kolor skory probuja wiec uzyskac za pomoca specjalnych kosmetykow i strojow. Jednak jak dla mnie jest to lekka przesada, zwlaszcza jak widze, gdy jedna z kolezanek z pracy podczas prowadzenia samochodu starannie okrywa rece (az po czubki palcow) czarnym swetrem! Chyba kupie jej na urodzinny takie rekawki odbijajace promienie UV. ;)

Na zakonczenie - dzisiejsze menu:
drugie sniadanie - bulka z curry, pomidorem i zapieczonym na wierzchu serem
obento - grillowana wieprzowina z cebula i imbirem, ryz, pieczony pierog gyoza, tamagoyaki, surowka z daikonu (wielka biala rzodkiew) i marchewki i cos tam jeszcze ;)
podwieczorek - puding na sojowym mleku (pierwszy raz kupilam)
kolacja - jeszcze nie wiem ;)

Obento

2011-07-07T15:10:00.005+09:00

Zbliza sie godzina 16, czyli pora, w ktorej ponwnie robie sie glodna. W pracy zawsze od 12 jest przerwa obiadowa. Wszyscy jedza wtedy obento (お弁当), czyli pudelko (podawane na cieplo lub na zimno), w ktorego sklad wchodzi ryz oraz wielu innych dodatkow, jak np. mieso lub ryba, jakies warzywa (wiele rodzajow, ale tylko po troszeczku) itd.

Obento dla pracownikow kazdego ranka zamawiam ja. Czesc pracownikow przynosi jednak wlasne obento, zrobione przez zone lub mamusie (mowa to o 30-letnich facetach!). Obento juz gotowe mozna kupic w spejcalistycznym sklepie, zwyklym supermarkecie lub maly sklepie 24/7 zwanym w skrocie conbini (taka nasz Zabka). Przecietny koszt obento to ok 500 jenow (ok. 18 zlotych)

Kuchnia japonska to temat-rzeka, ale postaram sie po trochu cos dodawac do tematu. Dzisiejsze obento skladalo sie z ryzu, roladek z szynki i pasty majonezowo-jajecznej (zamilowanie japonczykow do majonezu to tez material na osobny wpis) w panierce smazonych na glebokim tluszczu, fasolek zielonych, kon'yaku (warzywo japonskie), meat ball, salatki majonezowej, tamagoyaki (cos w stylu jajka usazonego i pozwijanego w kostke) i plasterka pomaranczki. Do tego zielona herabata do picia i zupa miso.

Obiecuje tez wpis o japonskim pieczywie bo to tez niezwykle ciekawy temat!

Trzsienie ziemi

2011-07-07T09:03:00.004+09:00

Z gory musicie mi wybaczyc brak polski znakow - pisze na komputerze, ze japonska klawiatura.

Dzisiaj temat, o ktorym ostatnio glosno - trzesienia ziemi w Japonii.
Wlasnie, odkad tutaj przyjechalam (tj. od konca marca) nie poczulam ani jednego trzesienia! W samej Nagahamie bylo jedno male w zeszlym miesiacu (na tyle male, ze wszystkie moje rzeczy pozostaly nienaruszone na polkach), ale ja tego dnia bylam w Kioto, wiec nic nie poczulam.
Oczywiscie nieustannie mowi sie o Fukushimie, wstrzasach wtornych i calej sytuacji wokol elektrowni (jednak to temat-rzeka na osobna notatke), w zelszym tygodniu bylo takze spore trzesienie w prefekturze Nagano (bodajze cos okolo 5,6), ale ofiar smiertelnych nie bylo.
W sumie to nawet czuje sie troche zawiedziona zupelnym spokojem w prefekturze Shiga (gdzie miekszam).

Co do mojego zycia codziennego, do wyjazdu zostal mi miesiac i tydzien i jest mi przykro na sama mysl o nim... Z drugiej strony ciesze sie, ze zobacze sie z rodzin, przyjaciolmi i zjem cos innego niz ryz!
Przyszly weekend szykuje mi sie bardzo atrakcyjnie. W piatek ide na spotkanie tutejszego komitetu i potem na wspolna kolacje, w sobote wbijamy sie grupa do Kioto na festiwal gion (jeden z 3 najwazniejszych festiwalow w Kioto), w poniedzialek (jest swieto - dzien morza) bedziemy gotowac polskie zarcie - mysle o plackach ziemniaczanych, moze racuchach i moze o bigosie, bo mam prawie caly sloik niemieckiej kapusty kiszonej. Nie wiem czy moim japonscy znajomi to przezyja. ;) To juz bedzie nasze drugie takie spotkanie kulinarne - pierwsze bylo w zeszly weekend - robilismy omuraisu (omlet z ryzem).

Obiecuje (!!) pisac czesciej!!
Pozdrawiam

PS. Wciaz pora deszczowa, a dzisiaj swieto Tanabata. Gdy tego dnia pada deszcz kochankowie rozdzieleni przez droge mleczna nie moga sie spotkac.

Po miesiącu

2011-05-05T21:57:00.002+09:00

Czasu tu biegnie tak szybko, że zanim się zorientowałam, to minął już ponad miesiąc. Częściowo z powodu pracy, w końcu pracuje od 8.30 do 17.30, w dodatku w co drugą sobotę. Dodatkowo ludzie zarówno z firmy jak i z Aiesecu bardzo o mnie dbają i zapewniają mi rozrywkę. Szef zabrał mnie wraz ze swoją rodziną na wycieczkę do Kioto, koledzy i koleżanki z firmy na karaoke, tańce, picie i inne takie tam rozrywki. ;) Z Aiesecowcami wybraliśmy się na wycieczkę grupową do Kioto. Spędzamy także wspólnie czas w wolne dni.
Teraz właśnie kończy się Golden Week, czyli siedem dni wolnego i pora jutro wrócić do pracy. Z jednej strony mi się bardzo nie chcę, ale z drugiej strony, gdybym nie miała tu pracy, to bym chyba oszalała ze smutku i rozpaczy. Znajomi z firmy pracują od świtu do nocy (nadgodziny to powszechnie przyjęta norma), a znajomi studenci funkcjonują w dwóch trybach: studia i praca dorywcza (tzw. baito). W wakacje będą mieli więcej czasu, ale te zaczynają się dopiero w sierpniu, a ja w połowie sierpnia będę się zbierać do Polski.
Ogólnie jakoś się zorganizowałam, zarówno z jedzeniem jak i mieszkaniem itd. W sumie najbardziej się boję, że nie zdążę wszystkiego zobaczyć. Wolnego czasu nie mam wcale aż tak dużo, a zaraz po skończeniu praktyk kończy mi się umowa na wynajem mieszkania. Ale zobaczymy, jeszcze mam ponad 3 miesiące (w tym jeden miesiąc pory deszczowej :/).

Pozdrowienia dla wszystkich czytających!
Będzie mi bardzo miło, jeśli odezwiecie się do mnie od czasu do czasu! (Wbrew pozorom strasznie tęsknie ;_;)
Ściskam,
Agata

Pierwszy tydzień

2011-03-29T20:54:00.003+09:00

Jutro mnie tydzień od mojego przylotu do Japonii.
Pora na trochę publicznych refleksji.

Nagahama jest mała, ale śliczna. Są góry i wielkie i jezioro, Biwa. Ludzie są tu wyluzowani i super pomocni. Czuję się niebo lepiej niż w Tokio!

Moje mieszkanko jest malutkie, ale bardzo ładne. Mam pokój z aneksem kuchennym w przejściu, ubikacją i łazienką. W łazience mam coś w stylu klimy - mogę w niej włączyć suszenie, szybkie suszenie, ogrzewanie i inne.

Po przyjedzie musiałam kupić bardzo dużo rzeczy, włączenie z garnkami, sztućcami itd. Na szczęście większość mogłam kupić w sklepie 100 jenowym.

W pracy noszę mundurek OL (office lady). Granatowa marynarka i spódnica i do tego biała koszula oraz.... adidasy. Adidasy zamieniłam na kapcie. Wszyscy łącznie z szefem noszą mundurki. Mężczyźni, bez znaczenia czy pracują przy maszynach czy przy komputerze, noszą szare spodnie i kurtkę.

Wszędzie jeżdżę rowerem. Do pracy mam około 15-20 min jazdy. Na dworzec 5. Do piekarni francuskiej (dzisiaj wreszcie dotarłam) 2 min.

Byłam na moim pierwszym nomikai'u. Szef się spił i powtarzał każdemu, że jest piękny i go kocha. Potem wracaliśmy w 6 jednym samochodem łamiąc bardzo wiele przepisów bezpieczeństwa.

Podawałam także moja pierwszą herbatę gościom. :D

Do pracy chodzę na 8.20. Przebieram się w mundurek i razem ze wszystkimi sprzątam fabrykę (z szefami włącznie). Wychodzę jako jedna z pierwszych o 17.30. W środku dnia mam 45 min przerwy na lunch (dostaję za darmo).

Drugiego dnia spóźniłam się do pracy... bo zgubiłam drogę. W dodatku muszę pracować w co drugą sobotę.

Jak na razie nie byłam nigdzie dalej niż w największym sklepie w Nagahamie. W weekend mam nadzieję wybrać się do miasta obok, Hikone.

Lecę!

2011-03-22T05:45:00.002+09:00

Z 3 dniowym opóźnieniem wreszcie lecę. Samolot do Paryża mam o 6:55, tam przesiadam się na lot do Osaki. Na miejscu jestem o 9:20. Z lotniska ma mnie odebrać Takahiro, koleś, który zajmuje się organizacją praktyk. Wsiądziemy w pociąg, który nas zawiezie do Nagahamy. Następny wpis z Japonii!!!!

Wiza

2011-03-05T07:42:00.002+09:00

Wiza do mnie idzie! A raczej dokumenty do wizy, które przesyła japońska strona. Ponad dwa miesiące na nie czekam. Aż bałam się, że nie zdążę na początek praktyki, a co gorsza na kwitnienie wiśni!

Przygotowania vol. 1

2010-12-29T18:12:00.003+09:00

Próbuję ogarnąć przygotowania na wyjazd i nie jest to proste. Przede wszystkim najważniejsza jest wiza. Żeby ją dostać musiałam do Japonii wysłać: zaświadczenie o byciu studentką, ksero paszportu, zdjęcie i życiorys. Dodatkowo powinnam wysłać list polecający jednego z moich profesorów na uczelni, ale z powodu długiej przerwy świątecznej było to niemożliwe. Papiery wysłałam, mają iść tydzień. Na miejscu zostaną zaniesione do urzędu imigracyjnego i na ich podstawie wystawią list polecający, z którym, po przesłaniu go do Polski, udaję się do Ambasady Japonii po wize. Bardzo skomplikowane.
Abstrahując od wizy, ogarnięcie całej reszty nie jest takie proste. Bo jak zmieścić się w jedną, 22kilogramową walizkę z rzeczami na pół roku!? Do tego dodam, że: na miejscu nie będę mogła kupić sobie butów, bo nie będzie mojego rozmiaru. Może być także duży problem ze spodniami. Do tego dochodzi sprawa z lekami na astmę. Gdybym chciała wziąć ilość, która starczyłaby mi na cały wyjazd to jednego leku musiałabym wziąć 12 opakowań. A dziennie biorę 3 różne leki....

Reaktywacja!

2010-12-18T18:11:00.002+09:00

Na horyzoncie znowu Japonia, więc pora na reaktywację mojego podróżniczego bloga. :3
Tym razem jadę na dłużej i w znacznie ciekawsze miejsce - pół roku w 125 tys. miejscowości godzinę drogi od Kioto. Jeszcze do mnie do końca nie dociera, że jadę! A przygotowywania trzeba już zacząć.

Do zobaczenia!

2008-08-30T19:23:00.002+09:00

誠にありがとうございます。

Czy bede jeszcze tutaj cos pisac? Czas pokaze!
(uzupelnilam galerie zdjec o Kamakure i Yokohame!)

Pozegnanie

2008-08-10T11:14:00.002+09:00

Dzis ostatni dzien mojego pobytu w Japonii. Troche smutno mi wyjezdzac, ale tez ciesze sie, ze wreszcie wracam i spotkam sie z bliskimi :). Pora na male podsumowanie:
(na obecna chwile)
- pierwsze 2 tygodnie byly straszne
- trzeci byl juz lepszy, a ostatni najfaniejszy, mysle, ze troche sie przyzwyczailam do Japonii (wreszcie!)
- na pewno nie predko pojade do Japonii w lato!
- nie bede chciala raczej jechac do Japonii by pracowac, mimo, iz mozna ponoc sporo zarobic. Wole pracowac w Polsce i wyjechac na krocej do Japonii, ale o fajnej porze roku (wiosna/jesien) i dobrze sie bawic odpoczywajac,
- nastepnym razem z pewnoscia bym chciala pojechac gdzies bardziej na poludnie niz do Tokyo. Troche mnie chyba to miasto przerasta.
No, reszta po powrocie!
Jestem do dyspozycji od poniedzialku wieczor! :3

Ostatnie dni

2008-08-08T12:02:00.002+09:00

Jak wiadomo, ostatnie dni sa zawsze najfaniejsze :). Strasznie duzo sie dzieje, wiec nie bardzo mam czasu pisac ani zamieszczac zdjecia. Napisze tylko, ze bylam na calodniowej wycieczce w Kamakurze i byl to moj najlepszy dzien tutaj. Teraz troche zaluje, ze nie pojechalam tez do Nikkou, ale jeszcze bedzie czas :). Dzis po raz ostatni do Akiby kupic ostatnie prezenty ;). Poza tym termometr pokazal nowa, rekordowa temperature - 35C! Masakra!

Goraaaacooo~

2008-08-03T13:56:00.002+09:00

Jest tak goraco (odczuwalna temperatura w dniu dzisiejszym to 45C!), ze na dworzu nie da sie wytrzymac. Dopiero po 17... Na szczescie powoli zbliza sie ochlodzenie (ekhm, czyli bedzie z 3 stopnie mniej ;)). Jak wychodze na dwor to przypomina mi sie Nevada ;). A jakie temperatury w Polsce?
Wczoraj mialam wielkie szczescie, na jednej z ulic Asakusy spotkalam 2 maiko! Mam zdjecia, postaram sie zamiescic je jutro (+ pare zdjec z ZOO specjalnie dla Keia by nie plakal mi wiecej ;)).

ZOO

2008-08-01T12:58:00.002+09:00

Bylam wczoraj w ZOO w Ueno. Musze przyznac, ze bardzo ciekawie zrobione, podobnie troche jak w Waszyngtonie. Kazde zwierze mozna obejrzec z bliska dzieki przeszklonym scianom i czesto z gory. Szkoda tylko, ze ostatnia wielkia panda zdechla miesiac temu. I przydalby sie tlumaczenia na angielski, bo tylko nazwy zwierzat byly, a wszystkie informacje o nich juz tylko po japonsku :/. Zdjec mam strasznie duzo, wiec nie zamieszczam, pokaze po powrocie :).

Powrot

2008-07-29T12:30:00.002+09:00

Teraz juz oficjalnie, wracam do Polski 11 sierpnia! Ciesze sie bardzo, nie zeby tu bylo mi zle, ale sa rozne powody, dla ktorych chce wrocic wczesniej, a o ktorych nie chce sie tu rozpisywac (zainteresowanym powiem w RL ;)). Jadac do Japonii wydawalo mi sie, ze bede przygotowana na zetkeniecie sie z tak rozna kultura, jednak baaaardzo baaardzo sie mylilam. Podziwiam ludzi, ktorzy wyjezdzaja do Japonii na stypendia lub do pracy (choc czesto slysze, ze nie wytrzymuja i maja problemy z zaadapotowaniem sie i wytrzymaniem).

Fajerwerki i BBQ party!

2008-07-28T11:46:00.002+09:00

W sobote mielismy w Asakusie Hanabi Taikai czyli wielkie pokazy fajerwerkow. Byly tlumy ludzi! Zamknieli dla ruchu wszzystkie pobliskie ulice, wiec mialam okazje spacerwac srodkie Kaminarimon :). Wiekszosci japonczykow miala na sobie yukaty (letnie wersje kimona), wiec bylo na co popatrzec. Same fajerwerki byly nie duzo lepsze niz polskie na Nowy Rok, ale za to ogladalam je na dachu budynku w towarzystwie dwoch japonczykow. Potem wlasciciel guesthouse zorganizowal BBQ party dla mieszkancow :). Byli prawie wszyscy lokatorzy z wyzszych pieter, w sumie 4 japonki, 3 japonczykow, 2 srilandyczykow, 1 kandyjczyk i ja :). Jedlismy yakiniku, pilismy rozne napoje i rozmawialsimy po japonsko-angielsku ;). Niestyety zdjec z BBQ nie mam, ale jutro moze wrzuce pare z pokazu sztucznych ognii.
Pozdrawiam!
Agatka

Edo Tokyo Museum

2008-07-26T12:03:00.003+09:00

Zwiedzilam wczoraj Edo Tokyo Museum (drugie podejscie, poprzednim razem bylo zamkniete z powodu jakiegos swieta....). Ciekawie zrobione, z rekonstrukcja mostu Nihonbashi na samym srodku, jednak warto cos wiedziec na temat hisotrii Japonii. Wrzucam pare fotek do galerii, niestety wiekszosc wyszla nieostra. Nie jest ze mnie dobry fotograf, a i aparatu nie mam jakiegos super wypasionego :(.
Dzisiaj w Asakusie odbywa sie wielki pokaz sztucznych ognii. Mmmmm :).

Ginza

2008-07-25T11:47:00.002+09:00

Wczoraj wieczorem poszwendalam sie troche po Ginzie, dzielincy sklepow dla burzujow ;). Nie podobala mi sie jakos specjalnie, wszedzie ulice pelne sklepow swiatowej slawy projektantow. Jednak udalo mi sie zaobserwowac dwie ciekawe rzeczy: ponad stuletni budynek teatru Kabuki (zdjecie wrzucam do galerii) oraz idacy srodkiem deptaku, pomiedzy wystawnymi sklepami, wielki, 6-sciocentymetrowy karaluch ;). U nas w Asakusie tez sa karaluchy, przy smietnikach, ale wszystkie martwe, wiec podejrzewam, ze jakas trutka jest rozlozona.
I male sprostowanie co do wczorajeszego trzesienia ziemi. Epicentrum bylo w Iwacie, to obok Aomori ;). W sumie w calej Japonii z powodu trzesienia ucierpialo 144 osoby.

Zatrzeslo...

2008-07-24T11:02:00.003+09:00

...dzis 26 minut po polnocy! I to dosc mocno, bo na polnocy wyspy Honsiu, w Aoyamie, na skali bylo az 6.8! Ponad 100 osob jest rannych tylko w Aoyamie. Trzesienie ziemi nie wywolalo tsunami, uff :). W Tokyo, na szczescie, trzesienie wynosilo tylko 4 stopnie. Co nie zmienilo faktu, ze sie wystraszylam i w neglizu wylecialam na korytarz, gdzie Wloch mieszkajacy obok musial mnie uspokajac ;). Potem do 2 w nocy nie moglam zasnac pd tych wrazen wszystkich...
Spotkanie z Arisa udalo sie bardzo dobrze. Jadlam japonskie spaghetti oraz zwiedzialam Shinjuku od tej ciekawszej strony. Chyba bardziej mi sie podoba niz Shibuya, ktora jest pelna wymalowanych plastikowych japonek.　Zrobilismy sobie tez z Arisa purikure (zdjecia w specjalnej maszynie, ktore mozna przyozdobic roznymi dodatkami), powinnam niedlugo dostac dwa zdjecia w formie elektornicznej, to jest wtedy zamieszcze :3.

Arisa

2008-07-23T11:19:00.001+09:00

Dzis ide spotkac sie z Arisa, japonka, z ktora mailowalam z Polski. Zdam relacje jutro ;). Mam nadzieje, ze sie znajdziemu na dworcu w Shinjuku, najwiekszym dworcu w Tokyo.... Do galerii wrzucilam dwa nowe zdjecia ;).

Zdjecia

2008-07-21T11:01:00.002+09:00

Wrzucam do galerii zdjecia z restauracji, w ktorej bylam z panstwem Konomi (w dodatku okazalo sie, ze pani Konomi jest dobra znajoma polskiej pani ambasador ;)) oraz z tego co wczoraj udalo mi sie znalesc w Hibiya :).
Dzis urodziny znajomej, caly dzien balujemy! :D

Obiad pod Tokyo Tower

2008-07-20T11:20:00.002+09:00

Pan Konomi (znajomy mojego taty) zabral mnie wraz z rodzina i dwojka Amerykanow do przepieknej restauracji pod Tokyo Tower. Miejsce jest niedoopisania slowami (!), dlatego musicie poczekac na zdjecia, ktore wrzuce jutro. Rodzina pana Konomi jest fantastyczna i dlugo mozna by sie na jej temat rozpisywac. W dodatku rok temu urodzila sie pierwsza wnuczka, Chizuru. Jest strasznie slodka i bardzo rozrabia :D. Justin, jeden z Amerykanow, dal mi swoj email, wiec moze bedzie mieli jeszcze okazje sie spotkac i cos razem zobaczyc :).
Wczoraj rano znowu bylo trzesienie ziemi, a ja znowu nic nie poczulam! Ale to dlatego, ze mam pokoj na parterze (na wyzszych pietrach lampy sie hustaja, a meble odchylaja od scian). A dzis w Japonie ma uderzyc tajfun, na szczescie z drugiej strony i tylko poludniowa wyspe ;).

Odaiba

2008-07-19T12:50:00.002+09:00

Wczoraj pojechalam na Odaibe, wyspe przy Tokyo zbudowana na dawnym smieciowisku. Obecnie znajduja sie tam glownie wielkie centra handlowe (jedno w stylu wloskim, inne w stylu chinskim), Statua Wolnosci (malutka), budynek Fuji TV, diabelski mlyn i w sumie nic specjalego. A, i Sony Centre gdzie nie zdazylam pojsc, bo statek powrotny zaraz odplywal. Na Odaibe prowadzi Rainbow Bridge, w dzien nic specjalnego, ale moze w nocy jest piekny ;). Do galerii wrzucam fotki z Odaiby, a zaraz zmykam na obiad do pana Konomi. Maja byc jego kuzyni z Ameryki, wiec moze bedzie fajnie :).

Trzesienie ziemi

2008-07-17T14:25:00.002+09:00

Dwa dni temu przezylam swoje pierwsze trzesienie ziemi, o stopniu 3. Jestem zawiedziona - NIC nie poczylam, ani nie zauwazylam...
Poza tym dzis wybieram sie wieczorem do Shinjuku zobaczyc Kabuki-chou, dzielnice burdelow, ekhm, soap landow! ;)

Shinjuku

2008-07-16T15:54:00.002+09:00

Umordowalam sie dzisiaj setnie, ale bylam w Shinjuku :3. Widzialam Tokyo Metropolitan Goverment Office (wielkie!), olbrzymie domy towarowe oraz piekny park. Zdjecia z dzisiejszego dnia zamieszczam w galerii oraz zdjecia tego co jadlam, czyli shabu shabu - wolowiny sparzanej w bulionie z dashi. Bylo przepyszne i strasznie drogo, ale na szczescie nie ja placilam ;). Poza tym od dwoch dni wieczorami szaleje w karaoke :D. Kapitalna zabawa!

Akiba

2008-07-15T16:02:00.003+09:00

Dzis pol dnia spedzilam w Akihabarze na zakupach. Poniewaz siedze w kafejce internetowej na zabutonie (!?) i jest mi nieziemsko niewygodnie, tutaj pisze pare pytan i prosze o odpowiedz na maila.
Kinga: kupilam juz plyt za 10 tys jenow ;). Mam nadzieje, ze sie spodobaja. Zmierz prosze Rogera w sprawie koszulki (w barkach i klacie), bo ja sie cykam kupic, ze bedzie za duza.
Roger: napisz mi jeszcze raz z czym w srodku chcialbys to famitsu najbardziej! Obecny numer jest z grami na PS3.
Nemo: Rozmawialismy o tym przeciez na GG, sklerozo jedna :P.
Jutro wrzuce zdjecia, bo dzis konczy mi sie zaraz czas, pozdrawiam
Agatka
PS. Moja siostra jest w drugim miesiacu ciazy, fajowo! :3

Japonki i tanabata

2008-07-14T12:56:00.004+09:00

Tanabata byla swietna, mnostwo girlandow, lampionow i japonczykow w yukatach. Juz sie nie mge doczekac kolejnego swieta (26 lipca bedzie festiwal ogni sztucznych nad rzeka Sumida, ktora przeplywa przez Asakuse :)).
Jesli chodzi o japonki - sa straaaasznie denerwujace. Mimotyczne do bolu, powolne, bezwladne jak laleczki na sznurkach, chodza stawiajac malutkie kroczki tak, ze jedna stopa blokuje druga (na krzyz!?), umalowane na barbie (oczywiscie nie wszystkie) i potwornie chude! W Japonii jest wielka moda na odchudzanie (w kazdym sklepie jest conajmniej jeden regal na pastylki i inne preparaty odchudzajace), problem w tym, ze japonki nie maja do tego prawie zadnych miesni, wiec ich nogi przypominaja krzywe patyki, na ktore naciagnieta jest skora. Dodac to jego jeszcze nalezy buty na obcasach,　w　ktorych nie umieja chodzic i sepleniaco-krzyczacy udawany slodki glosik i mamy obraz przecietnej dwudziestoparoletniej japonki. Masakra.
Dzis mam troche wiecej czasu (znalazlam tansza kafejke internetowa w Ikebukuro ;)), to napisze cos jeszcze o jedzeniu. Na sniadanie spozywam onigiri, czyli kanapki ryzowe z jakims dodatkiem, najczesniej tunczykiem. Na obiad roznie - sushi, kabayaki (pieczony wegorz, pychota), soba, yakitori, a na obiad jak wyjdzie, ale kupuje cos malego w spozywczym, albo ide do kanjpy na cos wiekszego. Wczoraj po raz pierwszy jadlam japonskie owoce - brzoskwinie. Tak slodkiej i przepysznej nie mialam jeszcze nigdy okazji sprobowac. Gdyby nie zaporowa cena (500 jenow za sztuke, czyli ponad 10 zl), to bym jadla taka codziennie :D.
Pozdrawiem wszystkich serdecznie, w galerii daje zdjecia z Tanabaty. Dzis jestem strasznie zmeczona ciaglym lataniem i zwiedzaniem, wiec wybralam sie do Ikebukuro. Nuuudaaa ;).
Agatka
PS. Tesknie!!!!

Harajuku

2008-07-13T16:10:00.002+09:00

Bylam dzisiaj w Harajuku i bylo piekielnie goraco i tloczno. Dzielinca przypomina mi troche londynskie Camden Town, wiec nie zrobila na mnie duzego wrazenia. Odwiedzialam tez Meiji-jingu, najstarsza swiatynie shintoistyczna w Tokyo. Zdjecia wrzucam do galerii. Kupilam sobie pendrive 1GB, wiec moge robic tyle zdjec ile dusza zapragnie :). W dodatku w Asakusie wczoraj i dzis odbywa sie swieto Tanabaty. Zostalysmy z Goska zaproszone na nie, a potem na drinka przez dwoch japonczykow.
Jesli chodzi o te sprzecznosci w Japonii: kicz i piekna tradycja, ale to wiadomo, poczucie bezpieczenstwa (nikt nie okradnie), a jednoczesnie niepewnosc, udawana uprzejmosc japonczykow, choc tak naprawde jestes obcy i najchetniej wogole by sie nie odzywali.
To tyle na razie, nastepnym razem moze o japonkach, ktore mnie potwornie denerwuja ;).
Agatka
PS. Zaczepil mnie dzis w metrze mlody Czech, ktory robil sobie po calej Japonii, wlasnie przyjechal z Sapporo do Tokyo :O

Metro

2008-07-12T15:30:00.002+09:00

Tokijskie metro jest bardzo skomplikowane, poniewaz sklada sie z kilku firm (np. JR, Toei, Tokyo Metro), do ktorych nalezy po kilka linii. Problem w tym, ze na kazdej stacji sa plany linii tylko jednej firmy, wiec tak naprawde ciezko sie zorientowac jak najlatwiej dojechac. Nie raz sie juz zgubilam lub pomylilam.... Do Asakusy jezdzi Asakusa Line ;).
Wrzucam pare nowych zdjec, a nastepnym razem moze nieco napisze o sprzecznosciach jakie sie doznaje bedac w Japonii
A.
PS. Jest baaaardzo goraco!

Dobry dzien

2008-07-11T19:09:00.004+09:00

Dzis wiele udalo mi sie zalatwic. Po wielkiej szukaninie kupilam telefon!!!! Od razu mi lepiej, bo juz sie zaczynalam troche bac. W dodatku komore kupilam za polowe ceny w sklepie discountowym ;). Ale co to ma byc, ze w calym Tokyo w firmwoych sklepach (Softbank) wszystkie telefony sa wyprzedane...
Poniewaz caly dzien latalam po Roppongi (dzielnicy pelnej obcokrajowcow), widzialam tam tylko Tokyo Tower, niestety na gorze jeszcze nie bylam.
Zamieszczam pierwsze zdjecia, buddyjska swiatynie z mojej dzielincy :). Wczoraj byl festiwal, bylo kapitalnie!
Jesli chodzi o sam pokoj to mam szczescie w nieszczesciu. Klimatyzacja taksmierdzi, ze nie da sie jej uzywac, ale na szczescie mam siatke w oknie i moge spac przy otwartym :). Jednak nie wiem czy mi sie uda przedluzyc moj pobyt na kolejny miesiac w tym samym guest house, wiec moze sie okazac, ze sie bede musiala gdzies przeprowadzic. Ale to sie zobaczy :3.
Sciskam wszystkich serdecznie! Bardzo za wszystkimi tesknie.
Agatka
PS. Zdjecia nie chca sie wyswietlac po lewej stronie, jeszcze nie wiem czemu. Adres do albumu: http://picasaweb.google.com/szamankawjaponii/Japonia

Pierwsze　wrazenia

2008-07-10T16:55:00.002+09:00

Pierwszy kryzys (nocke po　jet lagu) mam juz za soba i teraz zaczyna juz byc coraz fajniej :). Bylam juz w Shibuyi i Akihabarze, do ktorej mam bardzo blisko. Jutro lub pojutrze postaram sie wrzucic jakies zdjecia. Niestety mam problem z kupieniem komorki prepaidowej, co mnie dosc martwi.
Dziekuje wszystkim za komentarze, sciskam bardzo mocno.
Agatka

Dolecialam!

2008-07-09T16:10:00.002+09:00

Cala i zdrowa,　chodz z pewnymi zdrowotnymi przygodami. Strasznie sie tez umeczylam by dotrzec do guesthouse (facet na stacji zle nas skierowal i bladzlysmy). Niestety w domu, w ktorym mieszkam nie ma komputera, wiec w najgorszym razie bede pisac z kafejki, niestety rzadziej w zwiazku z tym. Jestem piekielnie zmeczona, glodna, a pisanie na japonskiej klawiaturze doprowadza mnie do szalu, wiec na razie tyle :).
Pozdrawiam,
Agatka.
PS. Wcale nie jest tak potwornie goraco, przynajmniej na razie :).

Info na temat lotu

2008-07-08T15:02:00.002+09:00

Jeszcze jestem w Polsce ;). Troche informacji na temat lotu: wylatuje z Polski o 13:30, w Helskinach jestem okolo 16:20, gdzie przesiadam sie w samolot do Tokyo. W miejscu docelowym laduje o 8.55 czasu miejscowego (daty notek tez sa w czasie tokijskim) i mam caly dzien by dotrzec na nocleg i pozwiedzac okolice ^^. Odezwe sie po przylocie! Mam nadzieje, ze nie zgubia mi walizki...

Guesthouse w Asakusa

2008-06-24T04:56:00.001+09:00

W tym domu goscinnym bede mieszkac podczas mojego pobytu w Japonii :). Pokoj B - na stronie jest zdjecie. W pokoju: lozko, lodowka, A/C, maly TV. Ahh juz bym chciala tam byc :D.

Zdjecia

2008-06-17T17:03:00.004+09:00

Dodalam po lewej stronie pokaz slajdow, wiec bedzie mozna ogladac zdjecia bez wchodzenia na strone, na ktora bede je wrzucac :). Nocleg jest juz prawie zalatwiony, czekamy jedynie jeszcze na potwierdzenie mojego pokoju po wplacie kaucji. Mieszkac z Gosia bedziemy w Asakusa, na granicy Tokyo i prefektury Chiba. Dzieki temu, ze tak blisko, nie bedziemy musialy jezdzic podmiejskimi pociagami JR, tylko samym metrem, na czym zaoszczedzimy chyba nawet wiecej, niz zaoszczedzilybysmy mieszkajac dalej od miasta a taniej ;). Zaraz obok naszego guesthouse znajduje sie stara buddyjska swiatynia, Sensō-ji i park :). Z tego co czytalam, w okolicy latem odbywa sie mnostwo festiwali, wiec bede musiala zaczac pobyt nie tylko od zakupu komorki, ale i yukaty, cienkiego japonskiego kimona. Oprocz tego w Asakusa znajduje sie budynek Asahi Golden flame, zwnay potocznie zlota kupa ;). Zdjecia, jak tylko dolece na miejsce! :D

Udalo sie!

2008-06-09T21:50:00.002+09:00

Znalazlysmy z Gosia nocleg :). Wprawdzie nieco drozszy, bo za 1300zl miesiecznie, ale za to duzo blizej Tokyo, wiec moze na komunikacji sie zwroci, ktora jest tam piekielnie droga >.>. Jak wplacimy depozyty i wszystko bedzie przypieczetowane to dam linka do domu, w ktorym bedziemy mieszkac :).
Wyjazd juz za 29 dni!!!!

Nocleg

2008-06-05T04:58:00.002+09:00

Dzisiaj sie okazalo, ze byc moze bedziemy z Gosia musialy szukac nowego noclegu, bo zarzadca naszego guesthouse ubzdural sobie, ze przyjezdzamy w czerwcu, a nie w lipcu >.>. Mialysmy mieszkac w super miejscu w Saitamie, a gdzie skonczymy, nie wiadomo. Ale moze jednak sie tam uda.

Sen

2008-06-03T23:11:00.002+09:00

Od czasu do czasu sni mi sie moj pobyt w Japonii. Dwa dni temu przysnilo mi sie, jak do mnie i Gosi przystawilo sie trzech niemieckich skinow w tokijskim metrze.... Mysmy uciekaly krzyczac ratunku po japonsku :D.

Zakupy

2008-05-31T01:22:00.000+09:00

Zakupy niezbednych rzecz na wyjazd zostaly rozpoczete. Wczoraj nabylam sukienke letnia na ramiaczkach. Na obecna chwile potrzebuje jeszcze:
-topy i koszulki bawelniane,
-cienkie dlugie spodnie,
-obcinaczke do paznokci O_o
-buty wygodne i przewiewne, by mi sie stopa w tych upalach nie odparzyla
-i pare innych drobiazgow.
Wyjazd na 7 tygodni to powazna sprawa...

Przygotowania rozpoczete!

2008-05-24T02:36:00.000+09:00

Zaczelam od zalozenia tego bloga i nowego maila, ktorym bede sie poslugiwac w Japonii. Wszelkie postepy w przygotowaniu do wyjazdu bede opisywac tutaj :)

Szamanka w Japonii

Brak internetu

Dolecialam!

Powroty i wyjazdy

Silownia

Dlugi weekend

Prezenty z okazji polowy lata

Kolejki

Pora deszczowa

Obento

Trzsienie ziemi

Po miesiącu

Pierwszy tydzień

Lecę!

Wiza

Przygotowania vol. 1

Reaktywacja!

Do zobaczenia!

Pozegnanie

Ostatnie dni

Goraaaacooo~

ZOO

Powrot

Fajerwerki i BBQ party!

Edo Tokyo Museum

Ginza

Zatrzeslo...

Arisa

Zdjecia

Obiad pod Tokyo Tower

Odaiba

Trzesienie ziemi

Shinjuku

Akiba

Japonki i tanabata

Harajuku

Metro

Dobry dzien

Pierwsze wrazenia

Dolecialam!

Info na temat lotu

Guesthouse w Asakusa

Zdjecia

Udalo sie!

Nocleg

Sen

Zakupy

Przygotowania rozpoczete!

Pierwsze　wrazenia